" ما را آگاه کردند که این مردمان که اینجا می آیند

تو را می بینند.

ما تو را از میان بر می داریم تا اینجا آیند و ما را ببینند."

ابو سعید ابوالخیر

تذکرﺓ الاولیاﺀ عطار

تا به ابد شنیده خواهد شد؟...

تو چه ساده ای و من ، چه سخت
تو پرنده ای و من ، درخت.
آسمان همیشه مال توست
ابر، زیر بال توست
من ، ولی همیشه گیر کرده ام.
تو به موقع می رسی و من،
سال هاست دیر کرده ام.
***
خوش به حال تو که می پری!
راستی چرا
دوست قدیمی ات _ درخت را _
با خودت نمی بری؟

فکر می کنم
توی آسمان
جا برای یک درخت هست.
هیچ کس در بزرگ باغ آفتاب را
روی ما نبست.
یا بیا و تکه ای از آسمان برای من بیار
یا مرا ببر
توی آسمان آبی ات بکار.

***
خواب دیده ام
دست های من
آشیانه تو می شود.
قطره قطره قلب کوچکم
آب و دانه تو می شود.
میوه ام:
سیب سرخ آفتاب.
برگ های تازه ام:
ورق ورق
نور ناب.

***
خواب دیده ام
شب، ستاره ها
از تمام شاخه های من
تاب می خورند.
ریشه های تشنه ام
توی حوض خانه خدا
آب می خورند.
***
من همیشه
خواب دیده ام، ولی ...
راستی ، هیچ فکر کرده ای
یک درخت
توی باغ آسمان
چقدر دیدنی ست!
ریشه های ما اگرچه گیر کرده است
میوه های آرزو، ولی
رسیدنی ست.
عرفان نظرآهاری

آبی روشن کوه
آبی تیره آسمان
ماه تابستانی


قورباغه ها به آواز
در شالیزاران
ماه تمام تابستانی

دو خرمالو و سه هزار هایکو

بگو که من نزدیکم

(بقره ـ ۱۸۶)

او اول و آخر و ظاهر و باطن است...

(حدید ـ ۳)

رنه باتيستامورنو

عبدالجبار کاکائی

و آنوقت ببیند

که من یخ زده ام.

او می دانست

من اگر بالا پشت بام بمانم

و در آنجا سرما بکشم

و سردم بشود

آنوقت یخ زده ام.

او می دانست

اگر من سردم بشود

و آن وقت یخ بزنم

دیگر برای همیشه یخ زده می مانم.

او نمی توانست نگاه کند

و آن وقت ببیند

که من یخ زده ام.

من اما آنقدر قصه گفتم  آنقدر قصه گفتم

تا او خوابش برد

و آن وقت رفتم،رفتم تا یخ بزنم.

از کتاب شاید اسم من...

دیروز بود

همیشه دیروز بود

و حالا دیروز است

و من دیگر فکر نمی کنم

و دیگر فکر نمی کنم

من دیروز را می بینم

من با او راه می روم

با او ناهار میخورم

و با او تنهای تنها می مانم.

او کم است.

او کم است.

او برای امروز من حسابی کم است.

بخشی از کتاب شاید اسم من . . .

نوشته ی سولماز دریاییان

اینجا جای دیگری است؟!!!

خدایا . . .

میشود خوابم کنی . . .

همیشه چیزهایی هست که هرگز نخواهم فهمید.

همیشه عاشقانه هایم ناتمام می ماند.

همیشه باقی مانده ی٬ باقی مانده ی زندگی ام .

و این همیشه ٬ همیشه تکرار می شود.

حتی در آغوشت... "

راست میگفتی،

راهت را برو...

راهت را برو...!!"